منوی دیجیتال و سفارش آنلاین یکی نیستند
اگر صاحب کافه یا رستوران باشید، احتمالاً عبارتهایی مثل منوی دیجیتال، منوی آنلاین و سفارش آنلاین را زیاد شنیدهاید. اما این عبارتها لزوماً به یک قابلیت یکسان اشاره نمیکنند.
ممکن است یک رستوران منوی دیجیتال داشته باشد، اما مشتری فقط بتواند غذاها، قیمتها و توضیحات آنها را ببیند و برای ثبت سفارش همچنان منتظر گارسون بماند. در مقابل، یک سیستم سفارش آنلاین میتواند علاوه بر نمایش منو، امکان انتخاب محصول، ثبت سفارش و پرداخت را نیز فراهم کند.
به زبان ساده: منوی دیجیتال، منو را دیجیتال میکند؛ سفارش آنلاین، فرآیند سفارش و فروش حضوری را هم دیجیتال میکند.
سفارش آنلاین چیست؟
وقتی از سفارش آنلاین صحبت میکنیم، منظور سیستمی است که مشتری بتواند بخشی یا تمام فرآیند سفارش را به صورت دیجیتال انجام دهد.
برای مثال، مشتری میتواند محصولات را انتخاب کند، تعداد آنها را مشخص کند، سفارش را ثبت کند و در صورت وجود امکان پرداخت آنلاین، هزینه سفارش را نیز پرداخت کند.
بنابراین سفارش آنلاین فقط به نمایش اطلاعات محدود نمیشود؛ بلکه هدف آن تبدیل انتخاب مشتری به یک سفارش قابل پردازش است.
یک نکته مهم درباره عبارت «سفارش آنلاین»
عبارت سفارش آنلاین ممکن است برای دو تجربه متفاوت استفاده شود. در یک حالت، مشتری از خانه یا محل کار سفارش میدهد و سفارش برای او ارسال میشود. در حالت دیگر، مشتری داخل کافه یا رستوران حضور دارد و با موبایل خود سفارش میدهد.
این دو مدل از نظر تجربه مشتری و فرآیند عملیاتی یکسان نیستند. به همین دلیل هنگام صحبت درباره دیجیتالسازی فروش رستوران، بهتر است مشخص کنیم منظورمان سفارش از راه دور است یا فروش حضوری آنلاین.
تفاوت منوی دیجیتال با سفارش آنلاین دقیقاً چیست؟
تفاوت اصلی را میتوان در یک سؤال ساده خلاصه کرد: آیا مشتری فقط میتواند منو را ببیند یا میتواند با همان سیستم سفارش خود را هم ثبت کند؟
منوی دیجیتال فقط مرحله مشاهده را پوشش میدهد
در یک منوی دیجیتال رستوران، مشتری میتواند اطلاعات محصولات را بدون استفاده از منوی کاغذی مشاهده کند. اما اگر سیستم امکان ثبت سفارش نداشته باشد، برای ادامه فرآیند همچنان به گارسون یا روش دیگری برای ثبت سفارش نیاز است.
سفارش آنلاین یک مرحله جلوتر است
در یک سیستم سفارش آنلاین، مشتری بعد از مشاهده منو میتواند محصولات موردنظر خود را انتخاب و سفارش را ثبت کند. اگر پرداخت آنلاین نیز فعال باشد، پرداخت هم میتواند در همان فرآیند انجام شود.
بنابراین، تفاوت فقط در ظاهر منو نیست؛ تفاوت اصلی در این است که بعد از مشاهده منو چه اتفاقی میافتد.
منوی دیجیتال : مشتری منو را میبیند سفارش آنلاین : مشتری منو را میبیند، انتخاب میکند و سفارش ثبت میکند
یک مثال واقعی در رستوران
فرض کنید چند نفر وارد رستوران شدهاند و پشت یک میز نشستهاند. روی میز یک QR Code منو رستوران قرار دارد.
در حالت اول، مشتری QR Code را اسکن میکند و منوی دیجیتال را میبیند. غذاها را بررسی میکند و در نهایت منتظر میماند تا گارسون برای ثبت سفارش به میز برسد.
در اینجا QR Code و منوی دیجیتال، دسترسی به اطلاعات را ساده کردهاند، اما ثبت سفارش همچنان به یک مرحله انسانی وابسته است.
حالا همان تجربه را با سیستمی تصور کنید که ثبت سفارش را نیز پشتیبانی میکند. مشتری QR Code را اسکن میکند، منو را میبیند، محصولات را انتخاب میکند و سفارش خود را با موبایل ثبت میکند.
اگر پرداخت آنلاین نیز فعال باشد، پرداخت را انجام میدهد و سفارش میتواند برای آمادهسازی در اختیار بخش مربوطه قرار بگیرد.
تفاوت اصلی اینجاست: در حالت اول، QR Code فقط درِ منو را باز میکند؛ در حالت دوم، میتواند نقطه شروع فرآیند فروش باشد.
آیا سفارش آنلاین یعنی دیگر به گارسون و صندوقدار نیاز نداریم؟
نه لزوماً. دیجیتال شدن سفارش به این معنی نیست که تمام نیروهای رستوران باید حذف شوند. مسئله اصلی این است که کدام بخش از کار واقعاً به حضور نیروی انسانی نیاز دارد.
در یک فرآیند سنتی، گارسون ممکن است منو را ارائه کند، سفارش را دریافت کند، آن را وارد سیستم کند و اطلاعات را به بخش آمادهسازی منتقل کند. سپس مشتری برای پرداخت ممکن است به صندوق مراجعه کند یا منتظر فرآیند پرداخت بماند.
اما در مدل فروش حضوری آنلاین، بخشی از این مراحل میتواند توسط خود مشتری و سیستم انجام شود:
- مشتری QR Code را اسکن میکند.
- منوی دیجیتال را مشاهده میکند.
- محصولات موردنظر را انتخاب میکند.
- سفارش را ثبت میکند.
- در صورت فعال بودن پرداخت آنلاین، هزینه را پرداخت میکند.
- اطلاعات سفارش برای آمادهسازی ارسال میشود.
در این مدل، نیروی انسانی میتواند بیشتر روی آمادهسازی، سرو غذا و ایجاد تجربه خوب برای مشتری تمرکز کند؛ نه اینکه تمام فرآیند سفارش و پرداخت الزاماً به حضور او وابسته باشد.
پس فروش حضوری آنلاین چه تفاوتی با منوی دیجیتال دارد؟
فروش حضوری آنلاین را میتوان مرحله کاملتری از دیجیتالسازی فرآیند فروش در کافه و رستوران دانست.
منوی دیجیتال یکی از اجزای این تجربه است؛ اما فروش حضوری آنلاین میتواند منو، سفارش، پرداخت و انتقال اطلاعات سفارش را در یک فرآیند به هم متصل کند.
منوی دیجیتال = جایگزین دیجیتال منوی کاغذی فروش حضوری آنلاین = دیجیتال شدن بخشی از فرآیند فروش داخل کافه و رستوران
به همین دلیل، داشتن یک منوی دیجیتال با QR Code لزوماً به معنی داشتن یک سیستم کامل سفارش نیست. باید دید مشتری بعد از مشاهده منو چه کاری میتواند انجام دهد.
کدام گزینه برای کافه و رستوران مناسبتر است؟
پاسخ به این سؤال به نیاز کسبوکار بستگی دارد. اگر هدف شما فقط حذف منوی کاغذی و ارائه اطلاعات به شکل دیجیتال است، یک منوی دیجیتال میتواند نیاز شما را برطرف کند.
اما اگر مسئله اصلی شما انتظار مشتری، وابستگی ثبت سفارش به گارسون، شلوغی صندوق یا انتقال دستی سفارش است، صرفاً دیجیتال کردن منو مشکل اصلی را حل نمیکند.
در این شرایط، باید به سراغ راهکاری رفت که علاوه بر نمایش منو، فرآیند سفارش و در صورت نیاز پرداخت را نیز دیجیتال کند.
برای صاحب رستوران، سؤال مهمتر این است:
آیا فقط میخواهید مشتری منوی شما را با موبایل ببیند، یا میخواهید مشتری بتواند از همان موبایل فرآیند خرید خود را نیز شروع و تکمیل کند؟
پاسخ این سؤال مشخص میکند که شما به یک منوی دیجیتال نیاز دارید یا به یک راهکار کاملتر برای فروش حضوری آنلاین.
جمعبندی
منوی دیجیتال و سفارش آنلاین دو مفهوم مرتبط اما متفاوت هستند. منوی دیجیتال در درجه اول برای نمایش دیجیتال منو و اطلاعات محصولات استفاده میشود، در حالی که سفارش آنلاین یک مرحله جلوتر میرود و امکان انتخاب و ثبت سفارش را نیز فراهم میکند.
برای کافه و رستورانی که میخواهد فرآیند فروش داخل سالن را دیجیتال کند، تفاوت مهم این دو در این است که آیا مشتری بعد از دیدن منو هنوز باید برای ثبت سفارش منتظر گارسون بماند یا میتواند خودش سفارش را ثبت کند.
منوی دیجیتال، نقطه شروع دیجیتالسازی منو است؛ اما فروش حضوری آنلاین میتواند منو، سفارش و پرداخت را به یک فرآیند واحد تبدیل کند.
